منشور علاوه بر تعیین حقوق اضافی، چه کار دیگری انجام می‌دهد؟

منشور حقوق و آزادی‌های کانادا (Canada's Charter of Rights and Freedoms) در قانون اساسی گنجانده شده است. اصلاحیه‌ای که در سال 1982 انجام شد، آن را در آنجا قرار داد و این جایگاه، حمایت بسیار قوی از حقوق ذکر شده را فراهم می‌کند. اولین جمله منشور چنین است: «از آنجا که کانادا بر اصولی بنا شده است که برتری خداوند و حاکمیت قانون را به رسمیت می‌شناسد.» دو ایده پشت این جمله قرار دارد. اول، سنت‌های مذهبی در جامعه کانادا اهمیت زیادی داشته‌اند. دوم، هر انسان دارای کرامت و ارزش است.

منشور همزمان دو کار را انجام می‌دهد. این منشور آزادی‌های اساسی را در یک خلاصه مکتوب گردآوری می‌کند و همچنین حقوق بیشتری را فراتر از آن‌ها تعیین می‌کند. مهم‌ترین این حقوق اضافی شامل آزادی جابجایی در داخل و خارج از کشور، حقوق مردمان بومی (Aboriginal peoples)، دو زبان رسمی و آموزش زبان اقلیت‌ها، و چندفرهنگی‌گرایی (multiculturalism) است. قانون اساسی اصلاح‌شده در سال 1982 در اتاوا، در مراسمی که توسط ملکه الیزابت دوم برگزار شد، اعلام گردید. از آن سال به بعد، این حقوق مکتوب به کانادایی‌ها تعلق گرفته است.