مگنا کارتا با چه نام دیگری نیز شناخته می‌شود؟

شهروندان کانادایی هم حقوق دارند و هم مسئولیت‌ها. این حقوق و مسئولیت‌ها ریشه در تاریخ کشور دارند. قانون کانادا از آن‌ها حمایت می‌کند و بازتاب‌دهنده سنت‌ها، هویت و ارزش‌های مشترک کانادایی‌ها هستند. قانون کانادا از یک منبع واحد سرچشمه نمی‌گیرد. پارلمان و همچنین مجالس قانون‌گذاری استانی قوانین را تصویب می‌کنند. حقوق عرفی انگلستان (English common law) منبع دیگری است. قانون مدنی فرانسه (civil code of France) نیز یک منبع است. کانادا همچنین یک قانون اساسی نانوشته (unwritten constitution) را از بریتانیای کبیر به ارث برده است. همه این منابع با هم کار می‌کنند تا آزادی‌هایی را که کانادایی‌ها امروز از آن برخوردارند، تضمین کنند.

آزادی‌هایی که کانادایی‌ها از آن برخوردارند، جدید نیستند. آن‌ها با هم سنتی از آزادی منظم (ordered liberty) را تشکیل می‌دهند که قدمت آن به حدود 800 سال پیش بازمی‌گردد. این سنت با مگنا کارتا (Magna Carta) آغاز شد که در سال 1215 در انگلستان به امضا رسید. مگنا کارتا نام دیگری نیز دارد: منشور بزرگ آزادی‌ها (the Great Charter of Freedoms). کانادا این ایده‌ها را ابداع نکرده است. آن‌ها در طول تاریخ و از طریق حقوق انگلستان به اینجا رسیده‌اند و اکنون قانون کانادا از آن‌ها حمایت می‌کند. به دلیل این پیشینه طولانی، مردم در کانادا می‌توانند آزادانه در چارچوب یک نظام نظم و قانون، عقیده داشته باشند، صحبت کنند، گرد هم آیند و سازماندهی کنند.