حقوق مالکیت و حقوق مدنی تحت مسئولیت چه کسی قرار می‌گیرد؟

کانادایی‌ها در چهار سطح اداره می‌شوند: فدرال، استانی، قلمرویی و شهری. هر سطح وظایف خاص خود را دارد. تقسیم وظایف بین اتاوا و استان‌ها در سال 1867، در قانونی که آن زمان «قانون آمریکای شمالی بریتانیا» نامیده می‌شد، مکتوب شد. همان قانون امروزه به عنوان «قانون اساسی، 1867» شناخته می‌شود. بر اساس آن، دولت ملی به مسائلی می‌پردازد که کل کشور یا روابط کانادا در خارج از کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. استان‌ها به مسائلی می‌پردازند که به زندگی روزمره در داخل کشور نزدیک‌تر است.

دولت فدرال در اتاوا مسئولیت موضوعاتی را بر عهده دارد که در سطح ملی یا بین‌المللی هستند. دفاع و سیاست خارجی در این حیطه قرار می‌گیرند. همچنین شهروندی، قانون کیفری و واحد پول. تجارت و ارتباطاتی که از مرزهای استانی عبور می‌کنند فدرال هستند، و همچنین ناوبری. این موضوعات هر بخش از کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهند، بنابراین یک دولت مسئولیت آن‌ها را برای همه بر عهده دارد. این امر باعث می‌شود قوانین از یک ساحل تا ساحل دیگر یکسان باشند، صرف نظر از اینکه فرد در کدام استان زندگی می‌کند.

استان‌ها مسئول خدماتی هستند که مردم در نزدیکی خانه از آن‌ها استفاده می‌کنند. آموزش، بهداشت و بزرگراه‌ها استانی هستند. همچنین منابع طبیعی، و حقوق مالکیت و مدنی. دولت‌های شهری (شهرداری‌ها) نیز توسط استان‌ها تأسیس می‌شوند. دو موضوع تنها به یک سطح تعلق ندارند: کشاورزی و مهاجرت مشترک هستند، به این معنی که هم دولت فدرال و هم استان‌ها مسئولیت آن‌ها را بر عهده دارند. دانستن اینکه کدام سطح مسئول کدام موضوع است، یکی از مفیدترین اطلاعات در مورد دولت کانادا است.