چه رویدادی باعث رکود بزرگ شد؟

پس از پایان جنگ جهانی اول، امپراتوری بریتانیا به یک اتحادیه آزاد از کشورها تبدیل شد. «اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیا» نام جدید آن بود. کانادا همچنان در میان اعضای برجسته مشترک‌المنافع قرار دارد. کشورهای دیگری که از این امپراتوری پدید آمدند نیز چنین هستند — از جمله هند، استرالیا و نیوزلند، به علاوه چندین کشور در آفریقا و کارائیب. دهه 1920 سال‌های رونق اقتصادی بود و به آن لقب «دهه بیست پرهیاهو» (Roaring Twenties) داده شد. کسب‌وکارها در آن دهه رونق داشتند و افراد کمی بیکار بودند.

هنگامی که بازار سهام در سال 1929 سقوط کرد، رکود بزرگ (Great Depression) به دنبال آن آمد – سال‌هایی که به «دهه سی کثیف» (Dirty Thirties) معروف شدند. تا سال 1933، نرخ بیکاری به 27% رسید و کسب‌وکارهای بی‌شماری از بین رفتند. بدترین ضربه به کشاورزان غرب کانادا وارد شد که با خشکسالی وحشتناک و قیمت‌های پایین غلات مواجه بودند. مردم از دولت خواستار یک شبکه ایمنی اجتماعی شدند: هفته کاری استاندارد، حداقل دستمزد، و طرح‌هایی مانند بیمه بیکاری. یک بانک مرکزی در سال 1934 تأسیس شد، بانک کانادا، که برای تثبیت سیستم مالی و مدیریت عرضه پول ایجاد شده بود. مهاجران کمتری آمدند و بسیاری از پناهندگان از ورود منع شدند، از جمله یهودیانی که در سال 1939 از آلمان نازی فرار می‌کردند.