در سال ۱۸۴۰ چه اتفاقی برای کانادای علیا و سفلی افتاد؟

کانادای علیا و سفلی در سال 1840 به یک مستعمره واحد به نام استان کانادا (Province of Canada) تبدیل شدند. رابرت بالدوین و سِر لوئی-هیپولیت لافونتن اصلاح‌طلبانی بودند که فرمانداران بریتانیایی را برای ایجاد دولت مسئول تحت فشار قرار دادند، و جوزف هاو نیز همین هدف را در نوا اسکوشیا دنبال می‌کرد. چندین اصلاح‌طلب آن دوره بعدها به عنوان پدران کنفدراسیون (Fathers of Confederation) نامیده شدند، از جمله سِر جورج-اتین کارتیه و سِر اتین-پاسکال تاشه. سِر جان اِی. مک‌دونالد نیز یکی از آن‌ها بود؛ او پیش از این در شبه‌نظامیان داوطلب دولتی کانادای علیا خدمت کرده بود.

نوا اسکوشیا اولین جایی بود که به این مهم دست یافت. در سال‌های 1847-48، این منطقه اولین مستعمره در آمریکای شمالی بریتانیا شد که دارای دولت مسئول کامل بود. لرد الگین، که کانادای متحد (United Canada) را اداره می‌کرد، همین سیستم را در سال‌های 1848-49 با تشویق لندن به اجرا درآورد. کانادا هنوز هم به همین شیوه عمل می‌کند. هنگامی که یک دولت در مجلس رأی اعتماد را از دست می‌دهد، باید استعفا دهد. لافونتن، مدافع دموکراسی و حقوق زبان فرانسوی، سپس اولین دولت مسئول تشکیل شده در کاناداها را رهبری کرد.