کدام مردم بومی کوچ‌نشین بودند و با گله‌های گاومیش کوهان‌دار (بایسون) حرکت می‌کردند؟

هنگامی که اروپایی‌ها کانادا را کشف کردند، هر منطقه از قبل مسکونی بود. آن‌ها این مردم را "سرخ‌پوستان" (Indians) نامیدند زیرا اولین کاشفان معتقد بودند که به هند شرقی رسیده‌اند. شیوه‌های زندگی از مکانی به مکان دیگر متفاوت بود. هورون-وندات (Huron-Wendat) در اطراف دریاچه‌های بزرگ، مانند ایروکوا (Iroquois)، هم کشاورزی می‌کردند و هم شکار. کری (Cree) و دنه (Dene) در شمال غرب شکار می‌کردند و غذای خود را جمع‌آوری می‌کردند. سیوکس (Sioux) از مکانی به مکان دیگر حرکت می‌کردند و گله‌های گاومیش کوهان‌دار (بایسون یا بوفالو) را دنبال می‌کردند. اینوئیت‌ها (Inuit) از حیات وحش قطب شمال امرار معاش می‌کردند. در سواحل غربی، مردم ماهی را خشک و دودی می‌کردند تا آن را نگهداری کنند. گروه‌ها اغلب برای زمین، منابع و اعتبار با یکدیگر می‌جنگیدند.

سپس بازرگانان، مبلغان مذهبی، سربازان و استعمارگران اروپایی آمدند. ورود آن‌ها زندگی بومیان را برای همیشه تغییر داد. تعداد زیادی از مردم بومی بر اثر بیماری‌های اروپایی جان باختند، زیرا بدنشان هیچ محافظتی در برابر آن‌ها نداشت. با این حال، این دو ملت فقط با هم نمی‌جنگیدند. در طول 200 سال اول زندگی در کنار یکدیگر، مردم بومی و اروپایی‌ها روابط تجاری نزدیک، روابط مذهبی و اتحادهای نظامی ایجاد کردند. این پیوندها به پایه‌ای تبدیل شدند که کانادا بعدها بر آن بنا شد.