نام کدام سه نویسنده به عنوان کسانی که دامنه نویسندگی کانادایی را گسترش داده‌اند، ذکر شده است؟

هنرمندان به کانادایی‌ها چیزی برای افتخار کردن می‌دهند و سابقه دستاوردهای آن‌ها طولانی است. آن‌ها از هر منطقه کشور می‌آیند. آثار آن‌ها فرهنگ را بازتاب می‌دهد، به آن شکل می‌بخشد و نحوه ابراز خلاقانه مردم را شکل می‌دهد. بسیاری از آن‌ها در داخل کشور و همچنین در کشورهای دیگر به اوج رسیده‌اند. نویسندگی این را به وضوح نشان می‌دهد. ادبیات انگلیسی و فرانسوی در کانادا هر دو مدیون نویسندگان کانادایی هستند. شاعران، رمان‌نویسان، مربیان، مورخان و موسیقیدانان همگی اثری عمیق بر فرهنگ ملی گذاشته‌اند.

برخی نام‌ها ارزش به خاطر سپردن را دارند. در میان ادیبان می‌توان به استیون لیکاک (Stephen Leacock)، لوئی همون (Louis Hemon)، سِر چارلز جی.دی. رابرتس (Sir Charles G.D. Roberts)، پائولین جانسون (Pauline Johnson)، امیل نلیگان (Emile Nelligan)، رابرتسون دیویس (Robertson Davies)، مارگارت لارنس (Margaret Laurence) و موردکای ریچلر (Mordecai Richler) اشاره کرد. در موسیقی، سِر ارنست مک‌میلان (Sir Ernest MacMillan) و هیلی ویلان (Healey Willan) در داخل کانادا و خارج از کشور شهرت یافتند. نویسندگان بعدی دوباره این تصویر را گسترش دادند. جوی کوگاوا (Joy Kogawa)، مایکل اونداتجه (Michael Ondaatje) و روهینتون میستری (Rohinton Mistry) صداها و تجربیات جدیدی را به ادبیات کشور آوردند.