3.4.1 کنفدراسیون

سه مستعمره نمایندگانی را برای همکاری در تشکیل یک کشور جدید فرستادند: استان کانادا، نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک. بریتانیا از این طرح حمایت کرد. مذاکرات آن‌ها از سال 1864 تا 1867 به طول انجامید و مردانی که در آن شرکت داشتند، امروزه به عنوان پدران کنفدراسیون شناخته می‌شوند. آنچه آن‌ها بنا نهادند، حکومتی در دو سطح بود: فدرال و استانی. هر استان برای مجلس قانون‌گذاری خود رأی می‌داد. هر استان همچنین برخی از حوزه‌ها را خودش اداره می‌کرد، از جمله آموزش و بهداشت.

Key Facts

1864–1867: استان کانادا، نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک مذاکره کردند.
مذاکره‌کنندگان پدران کنفدراسیون نامیده می‌شوند.
دو سطح حکومتی – فدرال و استانی – ایجاد شد.
استان‌ها مجالس قانون‌گذاری خود و کنترل آموزش و بهداشت را به دست آوردند.

انتاریو و کبک با تقسیم استان قدیمی کانادا به دو بخش ایجاد شدند. این دو استان به نیوبرانزویک و نوا اسکوشیا پیوستند و این چهار استان یک کشور جدید را تشکیل دادند: قلمرو کانادا. در سال ۱۸۶۷، قانون آمریکای شمالی بریتانیا توسط پارلمان بریتانیا تصویب شد. ۱ ژوئیه ۱۸۶۷، تاریخ تولد رسمی قلمرو کانادا است. برای سال‌ها، این تاریخ با نام «روز قلمرو» شناخته می‌شد که نشان‌دهنده تبدیل کانادا به یک قلمرو خودگردان بود. این نام در سال ۱۹۸۲ تغییر کرد و امروزه این تعطیلات «روز کانادا» نام دارد.

Key Facts

انتاریو و کبک از تقسیم استان کانادا به وجود آمدند
چهار استان بنیان‌گذار: انتاریو، کبک، نیوبرانزویک، نوا اسکوشیا
قانون آمریکای شمالی بریتانیا در سال ۱۸۶۷ تصویب شد
در ۱ ژوئیه ۱۸۶۷ متولد شد؛ «روز قلمرو» در سال ۱۹۸۲ به روز کانادا تغییر نام داد

📝 یادداشت‌های مطالعه

بین سال‌های 1864 و 1867 این سه، با حمایت بریتانیا، طرحی را ساختند که به کنفدراسیون تبدیل شد.

کنفدراسیون یک سطح فدرال و یک سطح استانی ایجاد کرد که هر کدام مسئولیت‌های خاص خود را داشتند.

استان قدیمی به انتاریو و کبک تقسیم شد که به نیو برانزویک و نوا اسکوشیا در کشور جدید پیوستند.

قانون آمریکای شمالی بریتانیا، دومینیون کانادا را در 1 ژوئیه 1867 به وجود آورد.

این تعطیلی روزی را نشان می‌داد که کانادا به یک دومینیون خودمختار تبدیل شد و تنها بعدها نام روز کانادا را به خود گرفت.

📝 یادداشت‌های مطالعه

آزمون مجدد این مبحث

خودتان را در این موضوع بیازمایید