1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਕਿੰਨੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਫ੍ਰੈਂਚ?

ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ। ਸਮਾਜ ਵਧੇਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਿੱਖਿਆ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਸਕੂਲਾਂ, ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਕੰਮ ਵੀ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਔਰਤਾਂ ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈਆਂ। ਇਹਨਾਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।

ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਵਧਿਆ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮੂਲ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘੀ ਅਤੇ ਸੂਬਾਈ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਾਪਾਨੀ-ਕੈਨੇਡੀਅਨ (Japanese-Canadians) ਆਖਰੀ ਸਮੂਹ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 1948 ਵਿੱਚ ਵੋਟ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ (Aboriginal people) ਨੂੰ 1960 ਵਿੱਚ ਵੋਟ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਅੱਜ ਦਾ ਨਿਯਮ ਸਧਾਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਨਾਗਰਿਕ ਜੋ 18 ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦਾ ਹੈ, ਵੋਟ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। 1956 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 37,000 ਹੰਗਰੀਆਈ (Hungarians) ਸੋਵੀਅਤ ਜ਼ੁਲਮ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਇੱਥੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। 1975 ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਸਟਾਂ ਨੇ ਵੀਅਤਨਾਮ ਯੁੱਧ (Vietnam War) ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀਅਤਨਾਮੀ (Vietnamese) ਆਪਣੇ ਵਤਨ ਛੱਡ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 50,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਧੀਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਹ ਆਗਮਨ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਮਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਏ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

19ਵੀਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਸੱਭਿਆਚਾਰਵਾਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ। 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਣ 'ਤੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।