3.3.3 1837–38 ਦੀਆਂ ਬਗਾਵਤਾਂ

ਅੱਪਰ ਅਤੇ ਲੋਅਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ, 1830 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸੁਧਾਰਕ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕਤੰਤਰ ਬਹੁਤ ਹੌਲੀ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਅਮਰੀਕੀ ਗਣਰਾਜ ਦੇ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। 1837–38 ਵਿੱਚ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਬਗਾਵਤਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇੱਕ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ ਉੱਠੀ, ਦੂਜੀ ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ। ਜਨਤਕ ਸਮਰਥਨ ਇੰਨਾ ਘੱਟ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਨੇ ਬਾਗੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਬਾਗੀ ਫਾਂਸੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਕੁਝ ਜਲਾਵਤਨੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਲਾਵਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।

ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਕ, ਲਾਰਡ ਡਰਹਮ, ਨੂੰ ਬਗਾਵਤਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਉਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਅੱਪਰ ਅਤੇ ਲੋਅਰ ਕੈਨੇਡਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜਨਾ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ — ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਾਊਨ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਤਾਂ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮੈਂਬਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਾ, ਅਤੇ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਰਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕੈਨੇਡਾ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੇ।