7.2.1 قوانین و سازندگان آن‌ها

کانادا از طریق یک نظام سازمان‌یافته از قوانین اداره می‌شود. قانون یک قاعده مکتوب است. وظیفه آن راهنمایی نحوه رفتار مردم در جامعه است. قوانین توسط یک فرد قدرتمند وضع نمی‌شوند. آن‌ها توسط نمایندگانی وضع می‌شوند که کانادایی‌ها انتخاب می‌کنند. این ارتباط مهم است: زیرا رأی‌دهندگان قانون‌گذاران را انتخاب می‌کنند، قوانین از روند دموکراتیک نشأت می‌گیرند. قوانین همچنین مکتوب هستند تا همه بتوانند از قواعد واقعی مطلع شوند. این نظام سازمان‌یافته و مکتوب است که زندگی روزمره را در سراسر کشور منسجم نگه می‌دارد.

وضع قوانین تنها بخشی از ماجراست. دو گروه دیگر آن‌ها را به اجرا در می‌آورند. دادگاه‌ها اختلافات را حل و فصل می‌کنند. پلیس روزانه قوانین را اجرا می‌کند. اجرای قانون به مرزهای کشور نیز می‌رسد — در مرز کانادا و ایالات متحده، یک نگهبان با سگ موادیاب ممکن است صندوق عقب خودرو را بازرسی کند. یک نکته بیش از همه مهم است: قانون در کانادا برای همه اعمال می‌شود. قضات، سیاستمداران و افسران پلیس دقیقاً به همان شیوه هر فرد دیگری ملزم به رعایت آن هستند. هیچ‌کس بالاتر از قوانین نیست.

قوانین به دلایلی فراتر از مجازات کردن کارهای نادرست وجود دارند. اولاً، آنها نظم را در جامعه حفظ می‌کنند تا مردم بتوانند در کنار یکدیگر زندگی و کار کنند. ثانیاً، آنها راهی مسالمت‌آمیز برای حل و فصل اختلافات ارائه می‌دهند. به جای درگیری، مردم می‌توانند یک اختلاف را به دادگاه ببرند و تصمیم را بپذیرند. ثالثاً، قوانین آنچه را که کانادایی‌ها ارزش می‌دانند و به آن باور دارند، بیان می‌کنند. با هم خوانده شدن، قوانین یک کشور نشان می‌دهد که مردم آن چه چیزی را درست و مهم می‌دانند. بنابراین، نظام حقوقی هم کاربردی است و هم بیانی از ارزش‌های مشترک.